De prijs van bio brandstoffen

Biobrandstof is een van de alternatieve brandstoffen die de auto mobiel sector verder moet helpen. Zowel de voor- en tegenstanders zijn het erover eens. Maar is de keuze terecht dat je moet kiezen: auto voeden of mensen voeden.

Nou moeten we niet hypocriet gaan worden. Al sinds de wereldhandel is er een tweestrijd tussen wie het voedsel krijgt. Vroeger ging het tussen de vee voeder producenten en de mensen die omkwamen van de honger. Wat is er hierin anders dan de concurrentie met biobrandstoffen? Het westen kan per definitie meer betalen dan de onder ontwikkelende en snel ontwikkelende landen kunnen betalen. 

Als alternatief voor de voedsel concurrentie is er het idee geweest om olie uit afval te realiseren. Dit is een hype geworden die snel eraan ging, primair omdat het duurder is dan de import. 

Wat we wel kunnen doen? Allereerst kunnen we de energie behoefte verminderen. Een methode om de klimaat impact te verlagen. Daarnaast kunnen we de brandstof behoefte verduurzamen en de productie van boeren bedrijven verhogen. Het laatste is al gaande, doch niet snel genoeg.

Sojabonen zijn inmiddels een belangrijk export product voor ontwikkelende landen. Belangrijkste klant: China. Om hun energie behoefte te bevredigen. Iets waar wij tussen zouden moeten zitten om onze toekomst te verzekeren.

Nadeel van de hoge export zijn de risico’s en gevolgen bij een ongeluk. Veel vervoert men per boot en bij een ongeluk zal het water ondrinkbaar worden. Is dit een prijs die we moeten betalen voor de ontwikkeling van de wereld of moeten we ingrijpen om zo de mensen te beschermen?

Volgens sommige is het zo dat de wereld hiermee mobiliteit voor het eten van de wereld staat. Het probleem is niet dat er te weinig land is, het land gebruikt men niet goed. Mooi voorbeeld is Zimbabwe. 

In Europa importeren we ongeveer 5.000.000 ton biodiesel. Is dit de schuld van biodiesel? Nee, slechts 2% a 3% is biodiesel gerelateerde import. Daarnaast: wat moeten we dan Indonesië en Maleisië als economische ontwikkeling geven. Alternatief is het invoeren van een communistisch systeem, waarin mensen boven de winst komen.

In de massa onderzoeken naar biobrandstoffen is men inmiddels bezig met onderzoeken naar algen, afval etc. Biomassa is inmiddels het wonderkindje dat alle problemen op energiebehoefte oplost:

   Elektriciteit;

-    Brandstof voor vliegtuigen;

-    Brandstof voor voertuigen;

Eind resultaat: de gehele wereld zal zich moeten gaan toeleggen op de productie van biobrandstoffen.

Maar moet de wereld zich echt bezig gaan houden met het beschermen van de derde wereld voor onze energie behoefte? Ieder Europees verdrag zit vol met hele mooie gaten die men bewust realiseert. Toch realiseert men allerlei verdragen en de 10% richtlijn van de EU zal ook nooit gerealiseerd worden.

Biobrandstoffen zijn echter ook de mogelijkheid voor de derde wereld om zichzelf economisch te ontwikkelen. Stel nou dat jatropha bonen uit de Sahara in 2020 gewoon voor 20% de brandstoffen voor mobiliteit in Europa moeten realiseren zal het gehele Sahara gebied een economische macht worden en kunnen de relaties eindelijk omgedraaid worden. Iets wat voor het arrogante westen raar is om te bedenken: Liberia als energie grootmacht. Misschien moeten wij het toch maar hebben van de procedures die de ontwikkelende wereld aan het opzetten is om het westen aan te klagen voor de gevolgen van de klimaat verandering.