donderdag 1 april 2010

De Zimbabwaanse ondergang

Zimbabwe, het land dat ooit de graanschuur van Afrika was. Het land voedde grote delen van Afrika en is toen onafhankelijk geworden. Het moment dat het misschien al mis ging. Gelukkig is Zimbabwe slechts een van de weinige landen die het niet gered hebben na de onafhankelijkheid. Helaas kunnen we Afrika niet een doorslaand succes noemen, maar de verandering is op komst en gaande.
De vrienden van de VRPO zonden een documantaire uit over hoe Mugabe in de ogen van de VPRO omgaat met blanke boeren. Ik ben persoonlijk geen mega fan van onze VPRO en neem daarom een slag om de arm, zeker omdat ik zelf vrij weinig van Zimbabwe weet en er nog nooit ben geweest.
Maar wat ik in de docu zag was mij een brug e ver. Nou gaat Robin Hood bij mij al de boeken in als dief maar dit sloeg alles:
Geen vrijheid van meningsuiting;
Politie schiet op kandidaat parlementariers;
Onteigenen van panden en grond met bedreiging van zwart personeel;
Als je daarbij optelt dat:
Ziekenhizen in Zimbabwe volgens een LLiNK documentaire water niet koken daar het dan groen word;
De record inflatie;
Het instorten van de economie;
Het maakt voor mij maar 1 ding duidelijk. We moeten met zijn alle, inclusief China en India onze heer Mugabe zijn land maar laten uithongeren en tegelijkertijd met ze alle gaan samenwerken en plannen formeren om het land binnen 5 jaar na het verrek van Mugabe weer tot de graanschuur van Afrika te maken. Heeft iedereen behoefte aan.
Als voorbeeld kunnen we op rationele en economische grondslag investeren in Afrika. Niet dat ik tegen investeren in Zimbabwe ben, haal het embargo eraf en doe mij een stoel op het eerste vliegtuig erheen, maar ik sta voor 1 ding heilig: vrijheid van meningsuiting!

Geen opmerkingen: