donderdag 24 juni 2010

Goldman Sachs, Griekenland, Portugal, Spanje : en dan ?

Het is zover. De Amerikaanse beurstoezichthouder, gespecialiseerd in porno kijken tijdens omvangrijke financiële crisissen, heeft haar vizier gericht op de kemphanen van Goldman Sachs. Goldman staat bekend als de leverancier van de Amerikaanse secretaris van financiën en de realisatie van winstrecord na winstrecord. Ook als dit anderen niet lukt.

Maar wat heeft Goldman Sachs nou eigenlijk precies gedaan? Ze hebben mensen spullen verkocht waar men blokken dik om vroeg. Allemaal mensen die het opgekocht hebben die geacht worden om kennis te hebben van de financiële sector en producten.
Goldman Sachs heeft een afdeling creatieve producten. Deze afdeling werkt vooral voor overheden om te hoge schulden weg te werken en op technische gegevens de wereld er mooier uit te laten zien. Iets waar ook de Amerikanen, naast de Grieken, gretig gebruik van hebben gemaakt.
Nou heeft de Griekse premier de officiële hulpaanvraag aan Europa afgedaan als de schuld van de markt. De markt waar de boze boemannen van de hedge-fondswereld werken. Maar is dit zo? De Grieken hebben de boel voorgelogen en ordinair opgelicht. De Portugezen, Grieken en Maltezers zijn allemaal inwoners van de Europese vakantieparken. Dit betekent dat wij er ook iets aan kunnen doen. Als Griekenland 25 procent meer toeristische inkomsten trekt, is een heel groot deel van hun probleem opgelost.
Maar zijn landen als Griekenland, Portugal, Spanje en Italië nou echt de probleemgebieden? Nee. Voor die landen is het erg, maar privatiseer een dozijn overheidsbedrijven, verhoog de pensioenleeftijd naar 70 en je probleem is opgelost. De echte problemen zijn gelegen in Groot-Britanie, Verenigde Staten en Duitsland.
Het Verenigd Koninkrijk laat zich het beste vergelijken met een bananenrepubliek die ik inmiddels in al mijn plannen als zo heb afgedaan en oninteressant acht. De Amerikanen staan er in procenten even slecht voor als Griekenland. Alleen zijn de bedragen flink groter. De broodnodige hervormingen ook: change we can believe in.
Het Duitse probleem is simpel. Als grootste economie van de eurozone, 33 procent ruim, zal dit land het meeste moeten bijdragen aan iedere redding van een Europees land. Iets wat ze simpelweg niet kunnen opbrengen zonder zelf failliet te gaan.
Wat dit betekent? Overheidobligaties worden ineens een interessante belegging, mits verzekerd en het valutarisico afgedekt (indien noodzakelijk). Op de bail outskan tevens gespeculeerd worden dankzij de partijen die ze iedere keer weer nodig hebben: investment bankers. De oerkapitalisten.
Wat mij betreft is dit een hele mooie periode waarin we weer gewoon verzekerde rendementen kunnen realiseren die 20% + zijn. PIGS vastgoed en geprivatiseerde bedrijven zullen voor een fractie verkocht worden. Opkopen: omturnen en doorstoten. Bij vastgoed: verhuren of zelf gaan wonen.